Κατηγορία: Προσωπικά

Σκέψεις περί εθελοντισμού

Δε θυμάμαι αν έχω αναφέρει πώς άρχισα να ασχολούμαι με το Koha. Όλα ξεκίνησαν το 2006, όταν προσλήφθηκα ως βιβλιοθηκονόμος στον οργανισμό που εργάζομαι.  Η βιβλιοθήκη δεν ήταν ακόμα αυτοματοματοποιημένη και έτσι ξεκίνησα να ψάχνω ένα επαγγελματικό λογισμικό που θα μας βοηθούσε να βάλουμε τη συλλογή σε τάξη. Η βιβλιοθήκη μας είναι μικρή αλλά οι ανάγκες της παρόμοιες με αυτές των μεγάλων βιβλιοθηκών, οπότε χρειαζόμασταν ένα λογισμικό σαν αυτά που χρησιμοποιούν στις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες. Ήταν όμως η εποχή που όπως λέει και ο άντρας μου, δέναμε τα σκυλιά με τα λουκάνικα. Τα λογισμικά που κυκλοφορούσαν τότε ήταν απλησίαστα, υπερεκτιμημένα και η μοναδική λύση ήταν το ΑΒΕΚΤ. Τότε, οι πληροφορικάριοί μας, μου πρότειναν να κοιτάξω το Koha. Εντυπωσιάστηκα και χωρίς να φανταστώ πόση δουλειά απαιτούσε, τους είπαν να το εγκαταστήσουν αμέσως. Δουλέψαμε όλοι μαζί και τελικά το καταφέραμε.

Σαν αντάλλαγμα στην κοινότητα, αποφάσισα να αρχίσω τις μεταφράσεις,  να γράφω όλη αυτή την πληροφορία στο blog και να ασχολούμαι με τη διάδωση του προγράμματος στην Ελλάδα. Όλα αυτά, online, εθελοντικά και σιγά-σιγά μέσα σε 8 περίπου χρόνια. Προσέφερα και προσφέρω όσο θέλω, όποτε θέλω και επειδή πραγματικά το θέλω. Αυτό, μου έχει προσφέρει γνώσεις που χρησιμοποιώ στη δουλειά μου, ικανοποίηση, ανταλλαγή απόψεων με συναδέλφους από όλο τον κόσμο και φυσικά αναγνωρισιμότητα. Αυτά και τίποτα παραπάνω ή παρακάτω και όπως γνωρίζω τα ίδια ισχύουν με όλους όσοι συνεισφέρουν εθελοντικά και διαδικτυακά σε προγράμματα ανοικτού κώδικα.

Παρόμοια χαρά και ικανοποίηση βλέπω να έχουν συνάδλφοι που συμμετέχουν εθελοντικά στις καλοκαιρινές εκστρατείες του Future Library. Τους θαυμάζω, τους ζηλεύω που έχουν χρόνο να συμμετέχουν σε κάτι τέτοιο και τους ευχαριστώ γιατί προσφέρουν τον ελεύθερο χρόνο τους για κάτι που έλειπε από πολλές περιοχές της χώρας μας. Κατά την άποψή μου όλα γίνονται σωστά. Ολιγόωρη απασχόληση, αν δεν κάνω λάθος, για μία συγκεκριμένη χρονική περίοδο και για ένα συγκεκριμένο γεγονός. Δυστυχώς, από όσο γνωρίζω, ο νόμος δεν τους καλύπτει και έτσι είναι ανασφάλιστοι για αυτή την περίοδο και η βεβαίωση που παίρνουν στα χέρια τους είναι ουσιαστικά χρήσιμη μόνο σε δουλειές στον ιδιωτικό τομέα.  Αν γίνει κάποιο ατύχημα, δεν έχω την παραμικρή ιδέα τι γίνεται.

Ο εθελοντισμός όμως σταματάει να είναι εθελοντισμός όταν καλύπτονται πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Όταν δηλαδή ένας εθελοντής καλύπτει θέση πλήρους απασχόλησης, χωρίς την οποία δεν είναι δυνατή η λειτουργία της βιβλιοθήκης. Είμαι σίγουρη ότι σε αυτή την περίπτωση ο εθελοντισμός είναι παράνομος και καταχρηστικός και δυστυχώς στην Ελλάδα της κρίσης έχουμε αρχίσει να βλέπουμε και τέτοιες περιπτώσεις.

Είναι αναγκαίο να υπάρξει το συντομότερο δυνατό κάποιο νομοθετικό πλαίσιο στην Ελλάδα που θα ορίζει τί είναι εθελοντική εργασία, ποια τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του οργανισμού και του εθελοντή και όλες τις λεπτομέρειες που θα κάνουν αυτή την εργασία νόμιμη. Αν υπάρχει ήδη, ας με ενημερώσει κάποιος γιατί θα ήθελα πάρα πολύ να το διαβάσω. Ο λόγος είναι ότι το έδαφος αυτή τη στιγμή είναι πρόσφορο για να πάρουμε την κατρακύλα. Πρέπει να προστατεύσουμε τις βιβλιοθήκες, τους υπαλλήλους, τους άνεργους και τις νέες γενιές για να εξακολουθήσουμε να έχουμε κάτι που αξίζει και θα συνεχίσει να υπάρχει και να αναπτύσσεται σωστά, με όραμα, σχέδιο, επαγγελματισμό και ιδέες. Θα είναι κρίμα να αρχίσουμε να έχουμε και εμείς λίστες σαν αυτή.

Ναι, να είμαστε εθελοντές και να προσφέρουμε εκεί που πρέπει και όσο πρέπει με πολλή αγάπη και όρεξη για δουλειά. Ταυτόχρονα όμως να είμαστε προσεκτικοί γιατί όλα αλλάζουν.

Advertisements

Διαβάζοντας από ereader

Με αφορμή την Εβδομάδα Ανάγνωσης Ηλεκτρονικού Βιβλίου θα ήθελα να αναφέρω και εγώ την εμπειρία που έχω από ανάγνωση με ereader.

Εδώ και περίπου ένα χρόνο διαβάζω αποκλειστικά και μόνο ebooks στο Kindle της Amazon.  Δεν κάνω διαφήμιση,  απλά, αυτό χρησιμοποιώ και για αυτό μπορώ να μιλήσω. Μπορεί άλλοι ereaders να είναι πολύ καλύτεροι. Το αγορασα από το amazon.com και η τιμή συμπεριλάμβανε και τα έξοδα στο τελωνίο. Τον εκτελωνισμό τον κάνει η μεταφορική εταιρία.  Έχω καταφέρει να διαβάσω περίπου 5-6 παραπάνω βιβλία σε σχέση με άλλες χρονιές και αυτό γιατί το έχω πάντα μαζί μου. Ο μόνος ελεύθερος χρόνος που έχω για διάβασμα είναι μέσα στο μετρό και στα διαλλείματα στη δουλειά και μου ήταν πολύ δύσκολο να κουβαλάω μεγάλα και ογκώδη βιβλία.

Έχω αγοράσει το πιο απλό Kindle (το τότε Kindle International) που δεν έχει καν φως και η οθόνη είναι σαν πραγματική σελίδα paperback βιβλίου.  Η μπαταρία κρατάει περίπου ένα μήνα και υπάρχει δυνατότητα μεγέθυνσης της γραμματοσειράς. Όσο αφορά την ιδιοτικότητα, μπορείς να το έχεις εκτός δικτύου έτσι ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος να διαρρεύσουν τα δεδομένα σου. Σε αυτή την περίπτωση τα βιβλία τα ανεβάζεις μεσω υπολογιστή. Τα αρχεία που προβάλλει καλύτερα είναι τα .mobi αλλά αν είναι σε .epub μπορείτε εύκολα να το μετατρέψετε σε .mobi με το Calibre. Τα pdf δεν τα δείχνει καθόλου καλά και δεν έχω καταφέρει ποτέ να διαβάσω βιβλίο σε αυτή τη μορφή.

Τα βιβλία λογοτεχνίας, εκτός από τις πρόσφατες εκδόσεις, είναι αρκετά πιο φθηνά από τα έντυπα. Υπάρχουν και πάρα μα πάρα πολλά δωρεάν, είτε κλασσικά που δεν περιορίζονται από copyright, είτε κάποια που τα προσφέρουν οι ίδιοι οι συγγραφείς και οι εκδότες.  Αναφέρομαι σε βιβλία στα αγγλικά αλλά από ό,τι βλέπω έχουν αρχίσει να κυκλοφορούν πολλά ηλεκτρονικά βιβλία και στα ελληνικά.

Το βιβλίο που διάβασα την Εβδομάδα Ανάγνωσης Ηλεκτρονικού Βιβλίου είναι το Twelve Years a Slave.